top of page

2053

De tijd heeft voor ons stil gestaan in Zweden. We zijn weer terug in de 'bewoonde' wereld. We hebben niet in de gaten gehad dat de tijd zo snel is gegaan. Het is 30 jaar later.

Onze futuristische DS valt op. Kinderen blijven staan en kijken met open mond en hebben geen aandacht meer voor het nieuwe voertuig met piepers, bellen en camera's van hun ouders. Een auto die omhoog gaat en die tot leven komt als zij gestart wordt.


Mensen met dementie worden gezien en samen met de mensen die voor hun zorgen maken zij mooie momenten. Het werk van de zorgverleners is overgenomen door apparatuur die perfect weet wat jij wil. Een chip in het lichaam zegt precies wat er aan de hand is en wat er voor zorg geboden moet worden. Persoonlijke zorg op maat gericht op de persoon. Iedereen zijn eigen machine in huis die het werk doet. De natuur is prachtig en overal hangt het baardmos weer in de bomen.


In de huizen waar je kunt eten hoeft niemand meer het zware werk te doen. Robots zorgen voor de gasten. De bestelling via het beeldscherm en binnen enkele minuten wordt dit bij je gebracht.

In Duitsland beseffen wij stil te hebben gestaan. Dit is het nieuwe zorgen voor en geen mensen zijn hiervoor meer nodig.


Toch lijkt er iets te missen. Grietje in haar prachtige jurk zit naast mij en geeft een glimlach. Later loopt zij voor mij en ben ik trots op haar.

Ik smelt en mijn gedachte gaan terug in de tijd.

Was het in Zweden beter of is het een utopie.


Was dit een ideale wereld en een wensdroom van ons?



82 weergaven5 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Zie de mens

bottom of page